Γιώργος Σακελλαρίδης https://gsakellaridis.gr Blog Μουσικής Παιδαγωγικής Tue, 20 Apr 2021 18:36:56 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.5.3 https://gsakellaridis.gr/wp-content/uploads/2018/08/cropped-sakel-32x32.jpg Γιώργος Σακελλαρίδης https://gsakellaridis.gr 32 32 Κόκκινο μαγικό αυγό! Ένα παιχνιδοτράγουδο που θυμίζει Πάσχα! https://gsakellaridis.gr/%ce%ba%cf%8c%ce%ba%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b1%cf%85%ce%b3%cf%8c-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%b9%ce%b4%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%ac%ce%b3/ Tue, 20 Apr 2021 18:35:38 +0000 https://gsakellaridis.gr/?p=3502

Κόκκινο μαγικό αβγό-παιχνιδοτράγουδο

Το κόκκινο μαγικό αβγό του Γιώργου Σακελλαρίδη, είναι ένα παιχνιδοτράγουδο που μπορείτε να ακούσετε και να παίξετε αυτές τις ημέρες.

Κόκκινο μαγικό αβγό

11. Track 11 ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ

 

Μέσα σ’ ένα κόκκινο

μαγικό αβγό

είμαστε κλεισμένοι

μέσα σ’ ένα αβγό.

 

Κι όταν σπάσει το αβγό

βγαίνουμε απ’ αυτό

και μετά γινόμαστε

ό, τι θα σας πω!

 

Μέσα σ’ ένα κόκκινο

μαγικό αβγό

είμαστε κλεισμένοι

μέσα σ’ ένα αβγό.

 

Κι όταν σπάσει το αβγό

βγαίνουμε από κει

και μετά γινόμαστε

ό, τι θα μας πει!

 

Το “μαγικό αβγό”  μπορεί να είναι ένα μεγάλο κόκκινο πανί ή μεγάλο κόκκινο σελοφάν ( Ίσως να το φανταζόμαστε σαν ένα μεγάλο κόκκινο Πασχαλινό αβγό! ). Κάθε φορά, μετά τον τελευταίο στίχο, ο γονιός, ή κάποιο παιδί , μάς οδηγούν στο όνειρο και στην περιπέτεια λέγοντας εκείνο το καταπληκτικό “γινόμαστε…” (π.χ. μαριονέτες, μπάλα που πηδά, πουλάκια, Σαρλό κ.λπ.), ενώ παράλληλα ακούγεται διαφορετική μουσική για κάθε κατάσταση.

 

 

]]> ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΛΕΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΗ ΑΓΩΓΗ. ΖΩΝΕΣ ΝΑ ΦΟΡΑΤΕ! https://gsakellaridis.gr/%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%b3%ce%ba%ce%b9%cf%80%ce%b1%cf%83-%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b7%cf%83-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ba%cf%85%ce%ba%ce%bb%ce%bf%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b7-%ce%b1/ Mon, 12 Apr 2021 13:51:36 +0000 https://gsakellaridis.gr/?p=3498 Πρίγκιπας Λεμόνης και Κυκλοφοριακή Αγωγή.

ΖΩΝΕΣ ΝΑ ΦΟΡΑΤΕ!

 

]]> “ΞΥΛΙΝΑ ΠΝΕΥΣΤΑ ΠΑΡΕΑ”… Ένα ποίημα μας (τραγούδι) για να γνωρίσουν τα παιδιά τα ΞΥΛΙΝΑ ΠΝΕΥΣΤΑ. https://gsakellaridis.gr/%ce%be%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%bd%ce%b5%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b5%ce%b1-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%cf%84/ Fri, 09 Apr 2021 10:29:22 +0000 https://gsakellaridis.gr/?p=3496  

ΞΥΛΙΝΑ ΠΝΕΥΣΤΑ ΠΑΡΕΑ…

 

Μια φορά κι έναν καιρό

ένα τόσο δα πουλάκι

κάθισε στο ΦΛΑΟΥΤΟ

να ξεκουραστεί λιγάκι!

 

Μα στο τέλος και τα δύο

είπανε μαζί να πάνε

να ‘ βρουνε το ΚΛΑΡΙΝΕΤΟ

κι έτσι να τα, ξεκινάνε.

 

Μα το ΟΜΠΟΕ τους είδε,

φώναξε και το ΦΑΓΚΟΤΟ,

που στα γέλια και τ’ αστεία

είναι πάντα απ ‘ όλους πρώτο!

 

Τώρα όλα μια παρέα,

με μαέστρο το πουλάκι,

παίζουνε μια μελωδία

να ξεκουραστούν λιγάκι! 

 

Ευχαριστούμε πολύ την κ. Ευτυχία Τσεσμελή για το μουσικοπαιδαγωγικό της βίντεο και για την εξαιρετική δουλειά της γενικότερα.

]]> “ΤΟ ΚΡΥΦΤΟ” Ένα ποίημα μας (τραγούδι) για παιδιά που φέρνει κοντά τους τα ΧΑΛΚΙΝΑ ΠΝΕΥΣΤΑ, που ψάχνουν να βρούνε τα ΤΥΜΠΑΝΑ μα εκείνα τους κρύφτηκαν πάλι! https://gsakellaridis.gr/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%cf%81%cf%85%cf%86%cf%84%ce%bf-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1/ Fri, 09 Apr 2021 07:48:58 +0000 https://gsakellaridis.gr/?p=3494 ΤΟ ΚΡΥΦΤΟ

 

Τρομπέτα, τρομπόνι και κόρνο

οι τρεις τους περνούσαν ωραία!

Στο δρόμο τους βρήκαν την τούμπα

κι αχώριστη γίναν παρέα.

 

Τρομπέτα, τρομπόνι και κόρνο

κι η τούμπα η ψηλή, η μεγάλη,

τα τύμπανα ψάχνουν να βρούνε

μα εκείνα τους κρύφτηκαν πάλι!

 

 

(Ευχαριστούμε την κ, Ευτυχία Τσεσμελή για το μουσικοπαιδαγωγικό της βίντεο).

]]> “ΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ” (Ποίημα για ρυθμικά και άλλα παιχνίδια με τα παιδιά) https://gsakellaridis.gr/%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%bf%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%b9-%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%84/ Fri, 09 Apr 2021 06:44:28 +0000 https://gsakellaridis.gr/?p=3489

 

Κάποιοι εκπαιδευτικοί της μουσικής μας ζητούν στίχους για να τους μελοποιήσουν. Να λοιπόν “ΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ” που μπορεί να γίνει παιχνιδοτράγουδο, με στοχοθεσία που σχετίζεται με την ΡΥΘΜΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ, αλλά και με την ΥΓΙΕΙΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ!

Στο ποίημα αυτό, στην 1η στροφή, συναντάμε τη βασική ρυθμική κίνηση του ”περπατήματος”. (Τα παιδιά κρατούν το πορτοκάλι και δεν τους ζητούμε να το ισορροπήσουν στο κεφάλι τους). Στη 2η στροφή κάνει την εμφάνιση της μια άλλη βασική ρυθμική κίνηση, το ”τρέξιμο”.

Στην 3η στροφή τα παιδιά μπορούν να βιώνουν μια τρίτη βασική ρυθμική κίνηση, το ”χοροπήδημα”.  Στην 4η στροφή δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά να παίξουν με το πορτοκάλι, για λίγο, όπως εκείνα θέλουν. Και στο τέλος να και η ευαισθητοποίηση των παιδιών που έχει να κάνει με την ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ, και πιο συγκεκριμένα με την ΥΓΙΕΙΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ!

 

ΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

 

Ζουμερό ένα πορτοκάλι

βάζω πάνω στο κεφάλι

το κρατώ και περπατάω

ώσπου κάτω τ’ ακουμπάω.

 

Γύρω απ’ το πορτοκάλι

τρέχω, τρέχω, πω, πω ζάλη!

Τρέχω, τρέχω, πω, πω ζάλη 

γύρω απ’ το πορτοκάλι!

 

Τώρα δες, χοροπηδάω

και στην αγκαλιά κρατάω,

όπως γύρω- γύρω κι άλλοι,

το δικό μου πορτοκάλι!

 

Κοίτα, κοίτα, κοίτα πάλι,

παίζω με το πορτοκάλι!

Μα όταν σπίτι μου θα πάω 

θα το στύψω ή θα το φάω! 

]]> Το ”παιχνίδι” της συζήτησης… Παιδικό τραγούδι… πόσο καλά ξέρουμε να συζητάμε; https://gsakellaridis.gr/%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b9-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%83%cf%85%ce%b6%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%84/ Tue, 06 Apr 2021 10:23:43 +0000 https://gsakellaridis.gr/?p=3479  

Διανυσματική συζήτηση παιδιών σχεδίων με τη λεκτική φυσαλίδα

ΤΟ ”ΠΑΙΧΝΙΔΙ” ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ

Ποίηση: Γιώργος Σακελλαρίδης

Μελοποίηση, τραγούδι, πιάνο: Λουΐζα Κουλά.

 

Άλλο να λες τη γνώμη σου

με τρόπο λογικό,

κι άλλο να βρίσκεις καθετί

στραβό κι αρνητικό.

 

Όταν θα κάνεις κριτική

να ‘χεις και να προτείνεις

γιατί δεν είν’ ωφέλιμο

γκρινιάζοντας να κρίνεις.

 

Καλό να θέλεις να σ’ ακούν

μ’ άκου και συ σωστά.

”Πίσω απ’ τις πλάτες” μη μιλάς,

λέγε τα όλα ”μπροστά”.

 

Όταν θα κάνεις κριτική

να’ χεις και να προτείνεις

γιατί δεν είναι δίκαιο

γκρινιάζοντας να κρίνεις. 

 

Τις προάλλες που μιλούσαμε για το πως να χρησιμοποιήσουμε τα λεφτά που έχουμε στο ταμείο της τάξης, έλεγε ο Γιάννης στην Ελένη,   ο Κωστής δεν συμφωνούσε με τη γνώμη κανενός.

Ναι, το πρόσεξα κι εγώ του απάντησε η Ελένη. Για όλες τις προτάσεις είχε να κάνει μια αρνητική κριτική. Με τίποτα δεν συμφωνούσε κι όλο διέκοπτε τους άλλους. Και το χειρότερο; Δεν έκανε μια δική του πρόταση. τελικά!

Ακολουθεί το τραγούδι ηχογραφημένο.

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ-1 ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ

]]> “Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΛΕΜΟΝΗΣ” στα ΑΓΓΛΙΚΑ, με τη φωνή του ΛΕΩΝΙΔΑ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ. https://gsakellaridis.gr/%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%b3%ce%ba%ce%b9%cf%80%ce%b1%cf%83-%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b7%cf%83-%cf%83%cf%84%ce%b1-%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%b1-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7/ Sat, 13 Mar 2021 16:43:40 +0000 https://gsakellaridis.gr/?p=3475

]]> “Ο πρίγκιπας Λεμόνης”, ελληνικά και αγγλικά, με τη φωνή του Λεωνίδα Σακελλαρίδη. https://gsakellaridis.gr/%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%af%ce%b3%ce%ba%ce%b9%cf%80%ce%b1%cf%82-%ce%bb%ce%b5%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%b3%ce%b3/ Sat, 13 Mar 2021 09:53:55 +0000 https://gsakellaridis.gr/?p=3473

]]> Μάνος Χατζιδάκις… για τον νεοναζισμό, το φασισμό, το ρατσισμό https://gsakellaridis.gr/%ce%bc%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%87%ce%b1%cf%84%ce%b6%ce%b9%ce%b4%ce%ac%ce%ba%ce%b9%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bd%ce%b5%ce%bf%ce%bd%ce%b1%ce%b6%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c/ Tue, 09 Mar 2021 15:42:43 +0000 https://gsakellaridis.gr/?p=3470  

 

Μάνος Χατζιδάκις: Όταν σκιαγραφούσε το «τέρας» του νεοναζισμού – korinthia.net.gr

O Μάνος Χατζιδάκις για το νεοναζισμό, το φασισμό, το ρατσισμό
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 15 JUN / Flix Team
To πάντα επίκαιρο κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι από το 1993, για ένα κόσμο που δεν αλλάζει.

Το κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι για τον νεοναζισμό και τον εθνικισμό γράφτηκε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν από τον θάνατό του. Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λιστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευθεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτόν τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε τον φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε τον ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας, εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια.»

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα, άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το μάρκετινγκ. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεα παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε τον χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, την απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και τον στόχο για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια, αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος».

χατζιδάκις

 

 

©

χατζιδάκις

]]> Μουσικοπαιδαγωγικό και λοιπό υλικό για την παγκόσμια ημέρα κατά του ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ, που είναι η 21η Μαρτίου. https://gsakellaridis.gr/%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%b3%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bb%ce%bf%ce%b9%cf%80%cf%8c-%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b3/ Mon, 08 Mar 2021 18:27:59 +0000 https://gsakellaridis.gr/?p=3463 Γιώργος Σακελλαρίδης: «Ένα τρίγωνο στη χώρα των κύκλων»

21 η Μαρτίου. Παγκόσμια ημέρα κατά του ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ. Μουσικοπαιδαγωγικό και λοιπό υλικό.

 

  • Το μουσικό παραμύθι μας, “Ένα τρίγωνο στη χώρα των κύκλων”, σε κινούμενα σχέδια από την εκπαιδευτική τηλεόραση της ΕΡΤ.

 

  • Εκδόσεις”Διάπλαση”

 

  • Ένα Τρίγωνο στην Χώρα των Κύκλων

    Κατηγορία: Ήξερες ότι ?
     
     Εμφανίσεις: 4174
    Ένα Τρίγωνο στην Χώρα των Κύκλων

     ΕΝΑ ΤΡΙΓΩΝΟ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ 

    Στων κύκλων τη χώρα

    Για κακή του ώρα

    Βρέθηκε ένα τρίγωνο

    Πω! Πω! Πω! Αλίμονο!

     

    -«Πως είναι έτσι μωρέ αυτός

    Αλλού χοντρός κι αλλού λεπτός.

    Μύτες απ’’έξω και μέσα γωνίες

    Καμπύλη καμία, μονάχα ευθείες».

     

    Είπε ένας κύκλος με καπελάκι

    Με ροζ παπούτσια και μοβ σακάκι.

    Και κάτι άλλοι που τον ακούσαν

    Είπαν πως διόλου δεν διαφωνούσαν.

     

    Κι ένας με πούρο, χοντρός, βαρέλι

    «ο ξένος», είπε, «εδώ τι θέλει;

    Ξέφραγο αμπέλι έγινε τώρα

    Αγαπητοί μου η κυκλοχώρα».

     

    «Έτσι όπως πάει πλέον το πράγμα

    Ευθείες, κύκλοι, γωνιές αντάμα,

    Πρόβλημα βλέπω στην εργασία.

    Γι’ αυτό ελάτε συνεργασία!»

     

    Και μαζευτήκαν για να τα πούνε

    Πολύ πασχίσανε λύση να βρούνε!

    «Έξω, να φύγει, φτάνουν οι φίλοι!

    Δεν είναι ούτε καν μία καμπύλη».

     

    «Ξέρουμε όλοι Γεωμετρία,

    Ίση τα σχήματα έχουν αξία».

    Είπε ένας κύκλος με ματογυάλι.

    «Ανοησίες». Του λεν οι άλλοι.

     

    «Άκου, εμένα δεν θα με πείσεις

    Ούτε και θα με τετραγωνίσεις.

    Είμαι ένας κύκλος που δεν αλλάζει».

    άρχισε ο Φούσκας πια να φωνάζει.

     

    Και να: Χτυπιέται και να: αφρίζει.

    «Αϊ στο ρόμβο», τέλος ψελλίζει.

    Ώσπου τρεχάτος φτάνει ο Μπαλάκης

    Ο Τοσοδούλης ο Πινγκπονάκης.

     

    «Τρέξτε να δείτε, ελάτε τώρα.

    Κάποιος αλλάζει αυτή τη χώρα.

    Και μ’ άλλα σχήματα τους κύκλους

    Μα η στρογγυλάδα δείτε πως μένει!»

     

    Όλοι κοιτούσαν με περηφάνια,

    Τρίγωνα, ρόμβους, μες σε στεφάνια.

    Και να ταιριάζουν και να είναι ωραία

    Όλα τα σχήματα μαζί, παρέα.

     

    Κι ο κύριος Φούσκας πάλι φωνάζει.

    «Φίλε μου τρίγωνο» και τα αγκαλιάζει!

    «Παίξτε τα όργανα , με κάθε σχήμα

    Να μη χορέψουμε; θα είναι κρίμα».

     

    Και ‘στήσαν γλέντι ώσπου μεθύσαν.

    Να μη χωρίσουν, τα’ αποφασίσαν.

    Καθένας κάτι, μικρό, μεγάλο,

    Είχε να κάνει και για τον άλλο.

    (Στίχοι-Μουσική:Γ.Σακελλαρίδης)

     

    ΕΝΑ ΤΡΙΓΩΝΟ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ-12

     

    Πολύ όμορφα, απλά και ουσιαστικά αυτό το παιδικό τραγούδι μας εξηγεί ότι κάθε τι ξένο, κάθε τι που μας είναι άγνωστο αρχικά μας κάνει να κρατούμε μια επιφυλακτική στάση. Πρέπει όμως να κάνουμε χώρο και να το εντάξουμε στη ζωή μας, στις ιδέες μας, στα συναισθήματα μας που μέχρι τώρα είχαν κάποια στάνταρ και κάποια όρια, γιατί έτσι θα μεγαλώσουμε και εμείς. Κάθε τι διαφορετικό, κάθε τι νέο, μας απαιτεί να διευρύνουμε τα όρια μας και είναι φυσικό να χρειαστούμε λίγο χρόνο γι αυτό. Όμως ας μη ξεχνάμε να βλέπουμε ότι είναι και μια μεγάλη ευκαιρία  για να μεγαλώσουμε, να ανοιχτούμε σε άλλους κόσμους, σε άλλες συνήθειες σε άλλες όψεις της αλήθειας. Είναι ένας άλλος τρόπος να ταξιδέψουμε εκεί που με το φυσικό μας σώμα δεν θα μπορέσουμε πιθανά να πάμε.

    Υπάρχουν διάφορες αιτίες για την ύπαρξη αυτού του φαινομένου που μαστίζει την εποχή μας και θα ήταν χρήσιμο να τις ψηλαφίσουμε έστω και λίγο. Κάποιες από αυτές είναι:

    Έχουμε σήμερα την τάση να υιοθετούμε διάφορες αντιλήψεις από το περιβάλλον (χωρίς πάντα να τις φιλτράρουμε) μέσα στα πλαίσια της κοινωνικοποίησης μας. Ελάχιστοι έχουμε τη δύναμη να παλέψουμε για μια διαφορετική άποψη  που πιθανά θα έχουμε σε σχέση με την κοινή γνώμη. Συνήθως οι άνθρωποι προτιμούν να παρασυρθούν από το ρεύμα και έτσι ώστε να γίνουν αποδεκτοί από το σύστημα, να ενταχθούν μέσα σε αυτό με τις λιγότερες δυνατές πιέσεις και αντιστάσεις. Προτιμούν την ασφάλεια της κοινής γνώμης.

    Καλώς ή κακώς τα ΜΜΕ παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της άποψης του κόσμου για ένα θέμα. Με το να προβάλουν μεμονωμένες περιπτώσεις ατόμων τονίζοντας έντεχνα την αδυναμία ή τη δύναμη αυτών, περνούν εύκολα την άποψη τους χωρίς ο κόσμος να το καταλάβει. Π.χ. πάντα σχεδόν η γυναίκα παρουσιάζεται ως αδύναμη, άτομα από κάποιες συγκεκριμένες εθνικότητες παρουσιάζονται συνήθως ως κλέφτες ή από άλλες ως άτομα χωρίς ενδοιασμούς κλπ. Και εμείς όσο και να πιστεύουμε ότι δεν επηρεαζόμαστε τελικά επηρεαζόμαστε αργά – αργά αλλά σίγουρα.

    Ένα σοφό ρητό λέει «Η ημιμάθεια είναι χειρότερη και από τη αμάθεια».  Σήμερα γνωρίζουμε πολλά και από λίγο και αυτή η ημιτελής γνώση έχουμε την πεποίθηση ότι μας αρκεί για να έχουμε κριτική στάση και πολλές φορές απόλυτα μπροστά στις καταστάσεις και τους ανθρώπους. Επίσης οι γνώσεις που έχουμε δεν είναι πάντα από αξιόπιστες πηγές με αποτέλεσμα να είμαστε βουτηγμένοι μέσα στη θάλασσα της  ημιμάθειας και της φήμης. Όπως είναι πολύ λογικό μη γνωρίζοντας σωστά κάτι είναι πολύ εύκολο να πέσουμε σε λάθος αξιολόγηση.

    Ιδιαίτερα μεγάλο πρόβλημα επίσης είναι η απομόνωση των πνευματικών ανθρώπων από την επικαιρότητα, από τη μόδα. Όταν το φως μειώνεται το σκοτάδι αυξάνεται. Αυτός είναι ένας φυσικός νόμος. Έτσι και όταν οι σωστές- φωτεινές φωνές περιορίζονται αυξάνεται ο σκοταδισμός και η βία.

    Η γενικευμένη έλλειψη αξιών, ο άκρατος οικονομικός ανταγωνισμός, η επικράτηση της λογικής ότι το δίκαιο του ισχυρότερου επικρατεί πάντα, ο φόβος και η ανασφάλεια, η έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους πάντες και τα πάντα και τέλος η ιδέα ότι πάνω από όλα μετράει η δική μας επιβίωση και ευημερία, μας κάνει να απομακρυνόμαστε με ταχύτητα από την ιδέα του ανθρωπισμού. Σήμερα υπάρχει έλλειψη ανθρωπισμού και τα αποτελέσματα αυτής της έλλειψης συμβάλουν ιδιαίτερα την ραγδαία ανάπτυξη του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.

    Δεν μας αρέσει αυτό το φαινόμενο;  Διαφωνούμε με την έκταση που έχει πάρει το θέμα;  Πιστεύουμε ότι η βία φέρνει βία; Ότι η έκταση του φαινομένου του  ρατσισμού όχι απλά  δεν λύνει το πρόβλημα αλλά το εντείνει; Τότε, κάτι πρέπει να κάνουμε! 

    Δεν αρκεί να είμαστε οι «αντιρατσιστές του σαλονιού», όπου απλά τοποθετούμαστε κατά του ρατσισμού θεωρητικά μέσα σε ένα φιλικό περιβάλλον και εκ του ασφαλούς. Χρειάζεται να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι τη συμπεριφορά μας στην καθημερινότητα, αρχίζοντας από την βαθιά γνώση της κατάστασης που πάμε να κρίνουμε, ή της κατάστασης που μας φοβίζει και επιβάλει επάνω μας μια ξενοφοβική τάση. Ας απαντήσει ο καθένας με ειλικρίνεια μέσα του πόσο ρατσιστής και πόσο ξενοφοβικός είναι στην δράση, στην καθημερινότητα.

    Σας παραθέτω στοιχεία από μια έρευνα που οργάνωσε το «Ευρωβαρόμετρο» κατά παραγγελία του «Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου» για τον ρατσισμό και την ξενοφοβία που πιστεύω ότι θα βοηθήσουν στην κατανόηση του θέματος που θέτω. Το βασικό ερώτημα της έρευνας ήταν: «Θεωρείτε θετικό χαρακτηριστικό για κάθε κοινωνία να αποτελείται από διαφορετικές φυλές, θρησκείες και κουλτούρες;» Το αποτέλεσμα αυτής της έρευνας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν κατά 64% ΝΑΙ.

    Και είναι εύλογο να αναρωτηθούμε: αν το 64% των ανθρώπων απαντούν όχι μόνο ότι δεν είναι ρατσιστές, αλλά ότι βλέπουν και θετικά την συμβίωση διαφόρων φυλών, τότε γιατί υπάρχει ρατσισμός; Από ποιους; Από τους αδιάφορους; Ή από το πολύ μικρό ποσοστό αυτών που όντως έχουν μια ξεκάθαρη ρατσιστική ιδεολογία;

    Μήπως δεν έχουμε δει βαθιά μέσα μας;

    Πως θέλουμε να νικήσουμε κάτι όταν δεν το αναγνωρίζουμε καν; Ας ξεκινήσουμε από το να αναγνωρίσουμε τους δικούς μας φόβους. Αυτούς τους φόβους θα πρέπει να τους γνωρίσουμε καλά, να φύγουμε από την ασάφεια που προσφέρει η άγνοια ή η άποψη των πολλών. Να ερευνήσουμε και να έχουμε μια εμπεριστατωμένη άποψη για τα πράγματα.

    Θα βοηθήσει πολύ να επιβάλουμε στον εαυτό μας (γιατί όχι) να θυμάται συχνά ότι για τις πράξεις του ενός σε μια οικογένεια δεν ευθύνονται όλοι το ίδιο. Δεν μπορούμε να χαρακτηρίζουμε μια οικογένεια ως κακή επειδή ένα μέλος της έκανε μια αξιόποινή πράξη. Αυτό δεν είναι δίκαιο. Ο κάθε άνθρωπος είναι μια ισάξια οντότητα με οποιαδήποτε άλλη και υπεύθυνος για τις πράξεις του.

    Να ξεχωρίσουμε τις πνευματικές φωνές από τις επιφανειακές φωνές και να επενδύσουμε χρόνο και σε αυτές.

    Αν κάνουμε αυτά τα λίγα για αρχή θα μπορέσουμε σιγά- σιγά να βγούμε από την ομίχλη της ημιμάθειας και της κοινής γνώμης, θα μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε τη δική μας άποψη και να τη στηρίξουμε με φυσικότητα, και τότε το φαινόμενο θα αρχίσει να ελαττώνεται. Άλλωστε πάντα θα πρέπει να έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας ότι κάθε βελτίωση της κοινωνίας αρχίζει με αυτή του ατόμου.

    Θα ήθελα να κλείσω αυτό το μικρό σχολιασμό με τα εύστοχα λόγια της Μαριάννας Τζιαντζή «…και ο σημαντικότερος βιολιστής του καιρού μας δεν δικαιώνεται αν συνεχίζει να παίζει το βιολί του στην όχθη του ποταμού όταν κάποιος πνίγεται φωνάζοντας βοήθεια», έγραφε το 1958 ο Τζον Μπέρτζερ. Σήμερα η κραυγή για βοήθεια δυναμώνει ή μάλλον έρχεται πιο κοντά στη δική μας όχθη, στα δικά μας αυτιά. Πολλοί πιστεύουν πως αν βοηθήσουμε τους μισοπνιγμένους, κινδυνεύουμε κι εμείς να βυθιστούμε – κι έτσι δεν παίζουν καν βιολί αλλά χτυπούν τα τύμπανα του πολέμου. Εύκολα όμως το σύνθημα «έξω οι ξένοι» μπορεί να γίνει «στον πάτο οι ξένοι» και ας πνιγούν όπου θέλουν (και ήδη πνίγονται είτε στις θάλασσές μας είτε από ασφυξία μες στις νταλίκες)

    Μαριάννα Τζιαντζή – άρθρο με τίτλο «Οι πικροί Ανθοί του πόνου»

     

  • Τραγούδι.  Πρίγκιπας Λεμόνης και αντιρατσιστική παιδεία

Ο πρίγκιπας Λεμόνης

αρρώστησε βαριά

………………………………………..

Εδώ, σ’ αυτή τη χώρα

πω πω τι συμφορά

‘ο, τι δεν είν’ λεμόνι

το βλέπουν πονηρά.

 

Τους “ξένους” τους φοβούνται

τους βλέπουν με θυμό

μην έρθουν και τους στύψουν

και πάρουν το χυμό!

 

 

  • Αντιρατσιστικό τραγούδι. “Φταίει πάντα η αλεπού;”

 

Φταίει πάντα η αλεπού; 

(Στίχοι – μουσική: Γ. Σακελλαρίδης)

 

Κυρ- Αλεπού , κυρ- αλεπού,

σ’ όλα τα παραμύθια

σου δίνουν ρόλο πονηρής

και λεν πως είν’ αλήθεια.

 

Τ ι φταίει πάντα η αλεπού

να ζει “στιγματισμένη”

να μην ακούσει μια φορά

λόγο καλό η καημένη;

 

Εύκολο να φορτώνουμε

μόνο στις αλεπούδες

όποιο κι αν γίνεται κακό

έστω κι αν φταιν οι αρκούδες!

ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ “ΦΤΑΙΕΙ ΠΑΝΤΑ Η ΑΛΕΠΟΥ;”ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ-5

 

Ρωτήσαμε ένα παιδί μεταναστόπουλο. Αν στη θέση της αλεπούς και της αρκούδας βάζαμε ανθρώπους τι θα είχε να πει εκείνο; Και είπε: “Εμείς οι ξένοι είμαστε σαν τις αλεπούδες του τραγουδιού!”

 

  • Τραγούδι.” Η πάπια και ο ποντικός” (Αντιρατσιστικό τραγούδι).

(Στίχοι – μουσική: Γ. Σακελλαρίδης)

 

Τον είπαν βρωμοποντικό

γιατί ‘ ρθε από κάπου αλλού

κι όλοι τον απορρίψανε

και τα φαγιά τους κρύψανε!

 

Μονάχα η πάπια τόλμησε

τον ποντικό να πάει να βρει,

να τον γνωρίσει πιο καλά,

αντί με φήμες να μιλά.

 

Δεν ήταν βρωμοποντικός,

ήτανε ένας ποντικός!

κι η πάπια που τον ένιωσε

ευθύς δυο “κόσμους” ένωσε.

 

ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ “Η ΠΑΠΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΤΙΚΟΣ” ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ-6

 

 

  • O ρατσισμός “πάει” σχολείο…

    Αναγνώστηκε 2994 φορές

    Γράφει ο μουσικοπαιδαγωγός Γιώργος Σακελλαρίδης

    Ο Ρατσισμός απέναντι στους εθνοπολιτισμικά διαφορετικούς μαθητές, δεν είναι «απών» από τα σχολεία μας. Συχνά μάλιστα είναι έντονος, «ολοζώντανος» δίπλα μας, μέσα στην τάξη, όπως συμβαίνει και στο γενικότερο πλαίσιο της ελληνικής κοινωνίας, που και στον τομέα αυτό στην πλειοψηφία της, ακολουθεί και μιμείται τους υπόλοιπους «πολιτισμένους» λαούς. Γιατί ο ρατσισμός «δεν έχει πατρίδα».

    Το σχολείο έχει λοιπόν άλλη μια εκπαιδευτική «υποχρέωση». Να οδηγήσει τα παιδιά μέσα από τους «δρόμους» της αντιρατσιστικής εκπαίδευσης με τέτοιο τρόπο, ώστε αυτά να μάθουν να μπαίνουν στη θέση και στα συναισθήματα του «άλλου», του «ξένου», του μετανάστη .Ακόμη, να τα βοηθήσει να αναπτύξουν ανοχή , εκτίμηση, σεβασμό , απέναντι στους έθνο- πολιτισμικά διαφορετικούς. Να μάθουν να σκέφτονται με πιο «δίκαιο» και ανθρωπιστικό τρόπο βάζοντας όσο είναι δυνατόν στο περιθώριο, προκαταλήψεις και στερεότυπα που φέρνουν ήδη από το οικογενειακό περιβάλλον, «ακονίζοντας» έτσι την κριτική τους σκέψη.

    Κάθε φορά που μας φοβίζει η παρουσία άλλων ανθρώπων εξαιτίας της πραγματικής ή υποθετικής διαφορετικότητας τους , είναι που αρχίζει να κάνει την εμφάνιση του ο ρατσισμός. Αν στραφούμε εναντίον αυτών των ανθρώπων, αν πιστέψουμε πως αυτοί είναι υπεύθυνοι για τις δικές μας δυσκολίες (οικονομικές, κοινωνικές, εκπαιδευτικές και άλλες), τότε ενεργούμε ρατσιστικά.

    Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι ελάχιστοι από μας δεν εμφανίζουμε ή δεν έχουμε εμφανίσει κάποιες φορές, ρατσιστικές συμπεριφορές.

    Ρατσιστής είναι αυτός που τοποθετεί το εαυτό του στην πλευρά των «καλών», βάζοντας συγχρόνως τους άλλους, τους διαφορετικούς, σ’ ένα κατώτερο επίπεδο. Κι’ όλα αυτά επειδή οι υπαρκτές ή ανύπαρκτες διαφορές του άλλου χαρακτηρίζονται από τον ρατσιστή ως αρνητικά και ανεπιθύμητα στοιχεία.

    Ρατσισμός είναι η μεροληπτική και προκατειλημμένη αντιμετώπιση ορισμένων ατόμων, ομάδων ή φυλών, που δέχονται μια διαρκή καταπίεση την οποία προκαλούν κοινωνικές στερεοτυπικές αντιλήψεις.

    Ο ρατσισμός είναι στην ουσία αποτέλεσμα της δυνατότητας κάποιου να ασκεί εξουσία απέναντι σε άλλους, η ύπαρξη δηλαδή μιας μορφής δύναμης. Γι’ αυτό , εμφανίζεται ευκολότερα σε συνθήκες όπου παρατηρείται ανισορροπία στην κοινωνική , την πολιτική, την εκπαιδευτική δύναμη μεταξύ των ατόμων και προέρχεται βέβαια από την πλευρά των δυνατών.
    Μήπως αυτή η «αόρατη» αλλά στην πραγματικότητα υπαρκτή εξουσία που ασκούν οι γηγενείς μαθητές στους αλλοδαπούς συμμαθητές τους, είναι η αιτία που οδηγεί αρκετούς από τους τελευταίους, να εμφανίζουν κάποιες φορές, ακραίες επιθετικές συμπεριφορές μέσα στο χώρο του σχολείου;

    Από το βιβλίο μας, « Οδηγός Διαπολιτισμικής Μουσικής Εκπαίδευσης», μεταφέρουμε το παρακάτω κείμενο: «Εξυπακούεται ότι εύκολα ό,τι συμβαίνει στο γενικότερο πλαίσιο της κοινωνίας μεταφέρεται στο σχολικό περιβάλλον. Γι’ αυτό . ο εκπαιδευτικός καλείται να αναπτύξει στοιχεία από τη δική του προσωπικότητα, να αγωνιστεί με τον δικό του τρόπο για να συμβάλει στην όσο το δυνατόν μείωση των ρατσιστικών αντιλήψεων , πρώτα μέσα στη δική του τάξη. Αυτή είναι η πρώτη αχτίδα ελπίδας».

    Ας έρθουμε τώρα στην πράξη. Για δουλεία στην τάξη, προτείνουμε το παρακάτω παιδικό τραγούδι που μπορεί κάποιος να το βρει (και ηχογραφημένο), στο βιβλίο μας με τίτλο: «Παιδικό Τραγούδι και Ανθρώπινη Διαφορετικότητα»(εκδόσεις, Νάκας- Παπαγρηγορίου). Στο ίδιο βιβλίο υπάρχουν ακόμη, 11 τραγούδια κατάλληλα για το θέμα της Ανθρώπινης Διαφορετικότητας και του σεβασμού απέναντι σε αυτήν. Ακόμα , υπάρχει κατάλληλη εικονογράφηση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα της αξίας της Ανθρώπινης Διαφορετικότητας, καθώς και δημιουργικά φύλλα εργασίας.

    ΕΝΑ ΤΡΙΓΩΝΟ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ
    (Στίχοι- Μουσική: Γ. Σακελλαρίδης)
    Στων κύκλων τη χώρα
    Για κακή του ώρα
    Βρέθηκε ένα τρίγωνο
    Πω! Πω! Πω! Αλίμονο!

    -« Πως είναι έτσι μωρέ αυτός
    Αλλού χοντρός κι αλλού λεπτός.
    Μύτες απ’ έξω και μέσα γωνίες
    Καμπύλη καμία, μονάχα ευθείες».

    Είπε ένας κύκλος με καπελάκι
    Με ροζ παπούτσια και μοβ σακάκι.
    Και κάτι άλλοι που τον ακούσαν
    Είπαν πως διόλου δεν διαφωνούσαν.

    Κι ένας με πούρο , χοντρός , βαρέλι
    «ο ξένος», είπε, «εδώ τι θέλει;
    Ξέφραγο αμπέλι έγινε τώρα
    Αγαπητοί μου η κυκλοχώρα».

    «Έτσι όπως πάει πλέον το πράγμα
    Ευθείες , κύκλοι, γωνιές αντάμα,
    Πρόβλημα βλέπω στην εργασία.
    Γι’ αυτό ελάτε συνεργασία!»

    Και μαζευτήκαν για να τα πούνε
    Πολύ πασχίσανε λύση να βρούνε!
    « Έξω, να φύγει, φτάνουν οι φίλοι!
    Δεν είναι ούτε καν μία καμπύλη».

    «Ξέρουμε όλοι Γεωμετρία,
    Ίση τα σχήματα έχουν αξία».
    Είπε ένας κύκλος με ματογυάλι.
    «Ανοησίες». Του λεν οι άλλοι.

    «ʼκου , εμένα δεν θα με πείσεις
    Ούτε και θα με τετραγωνίσεις.
    Είμαι ένας κύκλος που δεν αλλάζει».
    ʼρχισε ο Φούσκας πια να φωνάζει.

    Και να: Χτυπιέται και να: αφρίζει.
    «Αϊ στο ρόμβο», τέλος ψελλίζει.
    Ώσπου τρεχάτος φτάνει ο Μπαλάκης
    Ο Τοσοδούλης ο Πινγκπονάκης.

    «Τρέξτε να δείτε, ελάτε τώρα.
    Κάποιος αλλάζει αυτή τη χώρα.
    Και μ’ άλλα σχήματα τους κύκλους
    Μα η στρογγυλάδα δείτε πως μένει!»

    Όλοι κοιτούσαν με περηφάνια,
    Τρίγωνα, ρόμβους, μες σε στεφάνια.
    Και να ταιριάζουν και ναν’ ωραία
    Όλα τα σχήματα μαζί, παρέα.

    Κι ο κύριος Φούσκας πάλι φωνάζει.
    «Φίλε μου τρίγωνο» και τα’ αγκαλιάζει!
    «Παίξτε τα όργανα , με κάθε σχήμα
    Να μη χορέψουμε ; θα είναι κρίμα».

    Και στήσαν γλέντι ώσπου μεθύσαν.
    Να μη χωρίσουν, τ’ αποφασίσαν.
    Καθένας κάτι, μικρό, μεγάλο,
    Είχε να κάνει και για τον άλλο.

  • Οχι στο ρατσισμό… Οχι στη σιωπή των καλών ανθρώπων….

    Αναγνώστηκε 1325 φορές
    Γράφει ο Γιώργος Σακελλαρίδης
    διδάκτορας μουσικής παιδαγωγικής και διευθυντής Χορωδιών
    «Εκείνο για το οποίο η δικιά μας γενιά θα μετανιώσει πικρά δεν θα είναι τόσο η σκληρότητα και οι αδικίες των κακών ανθρώπων, όσο η απαράδεκτη σιωπή των καλών».
    Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ.

    Ζούμε σε μια ιστορική περίοδο όπου η οικονομική ανέχεια εξαπλώνεται όλο και περισσότερο στη χώρα μας και όχι μόνο. Αυτό αποτελεί τον πρώτο σοβαρό λόγο που «επιτρέπει» στο ρατσισμό να κάνει την εμφάνιση του με πολύ δυναμικό τρόπο (πρωτόγνωρο ίσως για τα ελληνικά δεδομένα) και στους ρατσιστές να «παίρνουν» στα χέρια τους το «νόμο» και την «τάξη»!

    Κι όλα αυτά με την σιωπηρή συγκατάβαση των πολιτικών ηγεσιών που ως τώρα εναλλάσσονται στη Χώρα μας. Με τον τρόπο αυτό, οι πολιτικές ηγεσίες, «αποκρύπτουν» την ανικανότητα τους να δώσουν λύσεις.

    Οι ρατσιστές συμπεριφέρονται με τον πιο απλό και εύκολο τρόπο γι’ αυτούς. Τι κάνουν; Μεταθέτουν τις ευθύνες, από αυτούς που πράγματι ευθύνονται για το πρόβλημα, δηλαδή από τις πολιτικές και οικονομικές ηγεσίες των ισχυρών χωρών, στους μετανάστες-εργάτες των χωρών του τρίτου κόσμου, στους μετανάστες του πρώην ανατολικού μπλοκ, σε φυλετικές και εθνικές μειονότητες, σε οικονομικά και κοινωνικά περιθωριοποιημένες ομάδες.

    Με άλλα λόγια, εφαρμόζουν τις απάνθρωπες μεθόδους τους, σε όσους είναι ασθενέστεροι απ’ αυτούς. Στους φτωχούς και αδύναμους αλλοδαπούς (αν και τους εμφανίζουν ως «κραταιούς» και ως «θύτες», ως «φταίχτες»). Αυτοί είναι τα «θύματα» τους. Στους πιο ισχυρούς φέρονται με υποτέλεια.

    Ο ρατσισμός είναι μια «αλυσίδα παραλογισμού». Οι ρατσιστές στην Ελλάδα έχουν ως «αποδιοπομπαίους τράγους», «ξένους» από κάποιες συγκεκριμένες «φτωχές» χώρες, όπως κι η δική μας χώρα. Οι ρατσιστές στη Γερμανία – αυτή την περίοδο- έχουν ως «αποδιοπομπαίους τράγους» τους «φτωχούς» και «αφερέγγυους» Έλληνες!

    Μια εύκολη δικαιολογία του θεσμοθετημένου ή μη ρατσισμού συνοψίζεται στις λέξεις: «παράνομοι μετανάστες».
    Ξεχνούν πως όλοι έχουμε στα «χέρια» μας μια άτυπη «ταυτότητα» που πάνω της γράφει… «ά ν θ ρ ω π ο ς» και πως η μοίρα του «μετανάστη» ήταν πάντα κοινή. Τουλάχιστον για τους πολίτες των «φτωχών» χωρών όπως και η δική μας χώρα.

    Όσο περισσότερο θα εξαπλώνεται το φαινόμενο του ρατσισμού στη χώρα μας, τόσο περισσότερο θα κινδυνεύει ο πολιτισμός μας. Κι ας πιστεύουν το αντίθετο οι ρατσιστές.
    Οι ρατσιστές πάντα γνώριζαν (και γνωρίζουν) «τη μισή» ιστορία. Αυτή που εξυπηρετούσε (και εξυπηρετεί) τις ναζιστικές και φασιστικές οπτικές.

    Αν κάποιος είναι πράγματι «παράνομος μετανάστης» δεν σημαίνει ότι πρέπει να τον αφανίσουμε ως ανθρώπινη οντότητα. Αυτό που πρέπει να κάμουμε είναι να βρούμε μια «ανθρωπιστική»- με όλη τη σημασία της λέξης- λύση για το πρόβλημα του.

    Αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς το «σλόγκαν» που συμπεριέλαβαν μαθητές Γυμνασίου σε ένα κείμενο τους με θέμα το ρατσισμό.
    «Όλοι οι άνθρωποι είναι μεταξύ τους ίσοι. ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ!… ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΙ».

    Η έλλειψη ανθρωπιστικής παιδείας και γενικότερα η πνευματική φτώχεια, είναι σημαντικές αιτίες που συνδέονται με το φαινόμενο του ρατσισμού.
    Τα σύγχρονα εκπαιδευτικά συστήματα , με σκοπιμότητα, απαξιώνουν την «εφαρμογή» της συναισθηματικής αγωγής. Κι αυτό γιατί δεν ενδιαφέρονται για την αληθινή ευτυχία των ανθρώπων, ούτε για την εξάπλωση σημαντικών αξιών της ανθρωπιστικής παιδείας όπως, η ισότητα, η δικαιοσύνη, ο σεβασμός του «άλλου» του διαφορετικού, η αλληλεγγύη, η ενσυναίσθηση.

    Επειδή το πρακτικό και το «χειροπιαστό» έχουν πάντα ιδιαίτερη αξία, και επειδή αναφερόμαστε σε εκπαιδευτικά συστήματα και σε σχολεία, θα παρουσιάσουμε στη συνέχεια ένα «ποίημα» – τραγούδι, κατάλληλο να δουλευτεί με παιδιά των τεσσάρων τελευταίων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου και της Α! τάξης του Γυμνασίου. Συγκαταλέγεται σε αυτό που καλούμε, «Αντιρατσιστική Μουσική Εκπαίδευση».

    Η ΠΑΠΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΤΙΚΟΣ
    (Στίχοι- Μουσική: Γ. Σακελλαρίδης)
    Τον είπαν βρομοποντικό,
    Γιατί ήρθε από κάπου αλλού,
    Κι όλοι τον απορρίψανε
    Και τα φαγιά τους κρύψανε.

    Μόνο η πάπια τόλμησε
    Τον ποντικό να πάει να βρει,
    Να τον γνωρίσει πιο καλά
    Αντί με φήμες να μιλά.

    … Δεν ήταν βρομοποντικός,
    Ήτανε ένας ποντικός!
    Κι η πάπια που τον ένιωσε,
    Ευθύς δυο κόσμους ένωσε.

    Από το ρατσισμό των ζώων (αλλά και την ενσυναίσθηση και την αλληλεγγύη της πάπιας), εύκολα οδηγείται η συζήτηση στον φυλετικό –και όχι μόνο- ρατσισμό, σε επίπεδο ανθρώπων.
    Αξίζει τον κόπο να «δώσουμε» από τον εκπαιδευτικό και γονεϊκό μας χρόνο, για να «παλέψουμε» το ρατσισμό. Πριν η κοινωνία μας βρεθεί μπροστά σε ανυπέρβλητες δυσκολίες, πριν οδηγηθούμε σε πολιτιστική «δύση».

 

 

 

 

 

 

 

 

]]>